Ceplerime biriktirdiğim yanlızlıklarım üşütüyor ruhumu...

Bir harf bile etmeyen yanlızlığımla sana en uzak kapı diplerinde bekledim seni,

Sana dair ne varsa ,

Bütün yaşanan zamanlarımla dakikalara inat seni gözledim.

Bildiğim kadar değil hiç bilemeyeceğim kadar yoktun yine.

Senin içine aşka dair kaç kelime yerleştirebildimki...

Kaç saniye yaşayabildin beni olduğum gibi.

Adımı duyduğunda keşkeli cümleleri atabildinmiki hayatından ?

Ağzından çıkan cümlelerin kaçı /sırf kalıplara uysun diye / düşünmeden dökülmüştü dilinden ?

Kaçının öznesi ben,yüklemi sen olablmişti söyle bana!

Sen anlıyorum dediğinde yüreğimdek sancıları gerçekten anlayablmişmiydin;

Yoksa anlamadığın bekleyişlerimin geçiştirmesimiydi bu sözler,

İşte ben seni öyle bekledim

Anlayarak

Hissederek

Yanarak bekledim...

Yanılmışım...

Hatasızım sanırken hata yapmışım seni beklerken..

Beklediğim sen değilmişsin.

Artık bilmediğim bir yüzü bekliyorum ben.